Paper projects: wedding invitations!

Zoals ik in de blogpost met verlovingsfoto's al zei, hierbij wat foto's van onze trouwkaart! We hebben 'm zelf ontworpen en ik denk echt dat van alle dingen die ik ooit gemaakt heb, ik hier het meest trots op ben. Het was best even spannend om 'm te versturen, maar we hebben echt alleen maar hele positieve reacties gekregen, zo leuk.
De trouwkaart is voor zowel Imre als voor mij een onderdeel waar we echt een mening over hebben, en dus was het een leuke uitdaging om 'm zo te krijgen dat we er allebei blij mee zijn. Maar het is gelukt! 

We wisten eigenlijk al heel snel dat we de foto's van onze verlovingsshoot, gemaakt door onze trouwfotograaf Pasquale, wilden gebruiken voor de kaart, én dat we deze zelf wilden ontwerpen. We hebben online wat rond gezocht naar drukkers, en zijn uiteindelijk bij De Kaartendrukkerij uitgekomen. Daar hebben we een heel handig proefsetje besteld. Je krijgt dan een pakketje met een exemplaar alle papiersoorten die ze hebben. Heel fijn kiezen, want zo kun je de verschillen tussen de papiersoorten goed zien en voelen. Ook hebben ze op elk kaartje dezelfde foto gedrukt, zodat je de fotokwaliteit goed kunt vergelijken. 
O, en wat ook heel fijn was: De Kaartendrukkerij heeft voor elk formaat kaart een Photoshop, InDesign en Illustrator template. Als je deze template als basis gebruikt voor je ontwerp, weet je zeker dat je goed zit qua uitlijning en marges. Ik vond het heel prettig werken zo.

Vervolgens hebben we gekeken wat voor vorm kaart zou matchen met welke foto's. Dat bleek ook nog een leuke uitdaging te zijn :) Uiteindelijk hebben we de foto die voorop staat gespiegeld, zodat het beter uit zou komen. En toen kwam de grootste uitdaging - bepalen welke informatie er op moest komen te staan, en het daadwerkelijke design. Lettertype en -grootte, bewoordingen, uitlijning, bewoording... alles is democratisch besloten. Wat eigenlijk betekent dat je het er unaniem over eens moet zijn, als je met z'n tweeën bent...

Het enige waar helemaal geen discussie over is geweest was de quote die we gingen gebruiken: "You can't rush what you want to last forever". Deze quote beschrijft ons op zo veel levels - we trouwen nadat we al 11 jaar samen zijn, we proberen grote beslissingen altijd zeer weloverwogen te nemen (volgens sommigen iets té weloverwogen...), voor alle trouwvoorbereidingen (en beslissingen) hebben we ook onze tijd genomen. En wat uiteindelijk het belangrijkste is: we mikken op 'forever' samen. Anders moet je niet gaan trouwen, toch? 

Now, without further ado - onze trouwkaart:




Had ik al gezegd dat ik er mega trots op ben..?

Life: Morning Magic


Met nog 4 weken te gaan voor onze bruiloft, zitten we in de puntjes-op-de-i modus. Alle essentiële dingen zijn geregeld (locaties, ambtenaar, kleding, ringen, inhoud van de trouwdienst, muziek, eten... nouja, je snapt 'm wel). Alles wat we nu nog moeten/willen doen is extra, maakt de dag nog meer Steef-en-Imre.

De afgelopen weken zijn behoorlijk druk geweest, zodanig dat ik op een gegeven moment echt het gevoel had dat mijn hoofd he-le-maal vol zat. Ik was constant met de bruiloft bezig, had moeite met focussen op mijn werk, sliep minder goed, sporten voelde als iets dat moest, het voelde een beetje alsof mijn werkgeheugen vol was. En dat ondanks to-do lijstjes en planningen.

Meestal is op zo'n moment nog iets toevoegen aan je schema niet het beste wat je kunt doen. Behalve als de toevoeging iets is wat je rust geeft, wat je fijn vindt om te doen. En dat is precies wat ik deed.
Ik miste namelijk het creatief bezig zijn, en het zat me dwars dat door alle trouwvoorbereidingen mijn Project Life album naar de achtergrond was verdwenen. Wat zeg ik, de laatste maand in mijn album is April. Ik besloot om elke ochtend voor ik in de auto stapte naar mijn werk, een halfuurtje achter mijn laptop te gaan zitten om foto's te bewerken en print-klaar te maken. Niet meer, niet minder. Geen specifiek aantal foto's, geen deadline, gewoon elke dag een halfuurtje en we zien wel hoe ver we komen.

Ik had niet verwacht dat het me zo goed zou doen. Ik merk echt dat als ik 's ochtends al met iets creatiefs voor mezelf bezig geweest ben, ik de rest van de dag op mijn werk een stuk productiever ben, en makkelijker de focus vast kan houden. Gisteren was ik wat later mijn bed uit en besloot ik het even over te slaan, en meteen merkte ik het aan de rest van mijn dag. Stiekem wist ik dit al wel een beetje, deels uit eigen ervaring, en deels uit literatuur. Maar soms moet je het weer even zelf ervaren. Ik wel, in ieder geval.

De ochtend is echt mijn lievelingsmoment geworden de laatste jaren. Zeker in deze tijd van het jaar, als ik op mijn balkon kan zitten en de wereld er zo uitziet als op bovenstaande foto. Als ik dit moment dan ook nog eens kan doorbrengen met iets dat ik echt leuk vind om te doen, in plaats van te haasten om me zo snel mogelijk klaar te maken voor de dag, ben ik gelukkig :)

Shoot it: Engagement pictures

Volgens mij is dit voor het eerst in de geschiedenis van Oh Just Shoot dat ik foto's deel die ik niet zelf gemaakt heb. Maar met een goede reden, want vandaag laat ik jullie mijn favorieten zien van onze verlovingsshoot die we in mei gedaan hebben.

Ik deel ze nu pas omdat de foto's die we gebruikt hebben voor de trouwkaart (die krijgt binnenkort een eigen blogpost!) hierbij staan, en we de uitnodiging nog wel een echte verrassing wilden houden. De uitnodigingen hebben we voor onze vakantie verstuurd, en dus kan ik nu eindelijk de foto's met jullie delen!

De foto's zijn gemaakt door Pasquale Langerak van Pas-see fotografie. Zij gaat ook onze bruiloft fotograferen, en we zijn zo blij dat we voor haar gekozen hebben.We hadden zo veel lol tijdens de shoot, ondanks dat het stiekem best een beetje koud was en ondanks de regen. En ik bedoel, kijk nou naar die foto's!








Nog 30 nachtjes slapen... :)

Around here...

...is het alweer augustus! Hoe in hemelsnaam?
...hebben we een heerlijke roadtrip door zuid Duitsland achter de rug. Het was onwijs fijn om even twee weekjes niet bezig te zijn met werk en bruiloft. We waren gewoon even Steef & Imre, die het fijn hebben samen en leuke dingen doen. Echt een aanrader om vrij kort voor je bruiloft er nog eventjes tussenuit te gaan samen.
...geniet ik er ook weer van om weer thuis te zijn. Weer lekker sporten en mijn salades eten, weer in mijn eigen bedje slapen, weer gewoon internet.
...lees ik eindelijk the Power of Now van Ekhart Tolle, een inspirerend boek dat al eeuwen op mijn lijstje staat. Maar eigenlijk wil ik gewoon Harry Potter and the Cursed Child nog een keer lezen. Wat was het heerlijk om weer even in die wereld te mogen duiken, en nog in de zomervakantie ook, net zoals vroeger!
...droom ik er nu dus van om naar de toneelvoorstelling van Harry Potter and the Cursed Child in Londen te gaan. Ooit...
...probeer ik de wandelflow die ik tijdens de vakantie opgebouwd heb, vast te houden. We liepen in Duitsland gemiddeld zo'n 14.000 stappen per dag, hier ben ik momenteel blij als ik boven de 8.000 stappen kom.
...heb ik mijn trouwoutfit zo goed als af! De jurk is al even binnen (over 1.5 week heb ik een afspraak bij de naaister en wordt 'ie helemaal op maat gemaakt. Hij is nu nog zo'n 20 cm te lang...), maar inmiddels zijn ook mijn make-up en haar bedacht, zijn mijn schoenen gekocht en is mijn ondergoed binnen. Nu nog kijken wat ik aan sieraden ga dragen, en dan ben ik klaar!
...kijken we weer eens wat anders dan Game of Thrones. We hebben de hele serie teruggekeken, en maandag eindelijk de seizoensfinale gekeken. Ik hou echt van die serie.
En nu... eigenlijk hebben we helemaal geen tijd om ook maar iets te kijken, maar af en toe lukt het om er een afleveringetje van Gilmore Girls tussen te proppen. For old times sake :)
...geniet ik van alle bruiloft voorpret van onze familie & vrienden. Het tofste was toen onze zelfgemaakte uitnodigingen aankwamen, maar ook de verhalen over hotel kamers die geboekt worden, kleding die gekocht wordt, en gewoon het enthousiasme waarmee mensen uitkijken naar onze grote dag. Het is echt heel leuk dat het nu zo echt wordt, dat we het écht met anderen kunnen delen.
...luister ik vooral heel veel naar podcasts. Tijdens het autorijden, tijdens het koken, tijdens het ophangen van de was, tijdens het wandelen. Het grote voordeel van amper internet hebben op vakantie: een aardige backlog hebben met nieuwe afleveringen! Favoriet op het moment zijn Harry Potter and the Sacred Text, Significant Other, en Elise Gets Crafty.
...train ik mijn ass eraf. Of nouja, eigenlijk eraan ;) Mijn trainer heeft me voor de laatste weken tot de bruiloft nog een behoorlijk heftig schema gegeven - and I'm loving it! Ik waggel als een eendje van de spierpijn, maar man, wat heb ik het ervoor over. En wat voel ik me er goed bij!
...kijk ik uit naar 23 september, natuurlijk. Maar stiekem ook een beetje naar 24 september en alles daarna... Hoe leuk ik het ook vind om onze bruiloft samen voor te bereiden, ik kijk ernaar uit om weer ruimte te hebben in mijn hoofd voor andere dingen. Ik kijk ernaar uit om niet meer een miljoen grote en kleine beslissingen te hoeven nemen, ik kijk er naar uit om niet meer overal achteraan te moeten omdat blijkbaar de hele wereld het verdomt om dingen gewoon meteen te regelen. Dus dat.
...heb ik na deze podcast aflevering stiekeme plannen voor een eigen #The100DayProject, maar wel pas voor na de bruiloft. Anders is een enkeltje richting overload.
...knutselen we all the things voor de bruiloft. We gaan voor een DIY wedding, en dat zullen we weten ook! Maar man, het wordt gaaf :)
...tellen we nu echt af. Nog 37 nachtjes slapen!

List: zero f*cks - the wedding edition

Ik las deze blog van Annemerel en - zoals dat wel vaker gaat in mijn hoofd - ik ging meteen mijn eigen lijstje maken. Momenteel gaat een behoorlijk groot deel van mijn week (en mijn gedachten..) naar het voorbereiden van onze bruiloft, en zo ook mijn lijstje.
Hieronder dus mijn Zero F*cks List - the wedding edition.

Ik geef zero f*cks om...

* alles wat begint met 'het is traditie om...'. I really don't care dat iedereen het zo doet (en gelukkig staat Imre er precies hetzelfde in), als het voor mij of Imre geen betekenis heeft, doen we het niet. Je zou je eens moeten verdiepen in de oorsprong van sommige tradities. Wist je bijvoorbeeld dat het aansnijden van de bruidstaart symbool staat voor het breken van het maagdenvlies? Dat je het even weet... #thanksbutnothanks

* alle lijstjes die dicteren hoe lang voor je bruiloft je wat gedaan moet hebben. Zo zou je eigenlijk al 8 maanden voor De Dag je trouwjurk uitgezocht moeten hebben. Ik ging 4 maanden van tevoren en ik had keuze genoeg. Maar, toegegeven, ik hoefde dan ook geen Vera Wang of Oscar de la Renta...
Natuurlijk is het slim om sommige dingen z.s.m. te regelen, zoals het boeken van je locatie als je een populaire trouw- of feestlocatie op het oog hebt. Maar ook 3 maanden van tevoren is er nog een hoop beschikbaar hoor.

* alle redenen waarom we jouw date, waarmee je pas net samen bent en die we nog nooit ontmoet hebben, ook als (dag)gast moeten uitnodigen. Er zijn tig redenen waarom we diegene wel zouden kunnen uitnodigen, klopt. Maar helaas, dat doen we niet. Ook niet 'omdat het hoort' (zie punt 1). We hebben lang (geloof me, echt heel lang) nagedacht en gepraat over wie op de gastenlijst komt, en deze is inmiddels finaal. Sorry. Wist je trouwens dat het volgens de trouwetiquette ontzettend not-done is om te vragen of je date ook mag komen? Een uitnodiging geldt voor een ieder die op de envelop genoemd staat, en anders heb je pech.

* het concept 'wie betaalt bepaalt'. We hebben zo veel horrorverhalen gehoord van bruidsparen die een deel van de bruiloft cadeau kregen van bijvoorbeeld hun ouders, waarbij die vervolgens met een enorme eisenlijst aan kwamen zetten en de dag uiteindelijk helemaal niet meer paste bij het bruidspaar. Natuurlijk willen we rekening houden met eventuele wensen, maar dat kun je toch ook gewoon vragen? Helemaal niet nodig om dat door middel van geld af te dwingen (gelukkig zijn onze ouders helemaal niet zo hoor, maar als het wel zo was geweest hadden ze de wind van voren gekregen. Geëmancipeerd als ik ben, bij vlagen).

* iedereen die het nodig vindt om te verkondigen: 'En nu de volgende stap: kinderen!'
Mijn moeder zette onlangs op Facebook iets in de trant van 'nog 2.5 maand tot Stephanie en Imre gaan trouwen'. Waarop een kennis reageerde met: "En dan het volgende traject OMA WORDEN, dat zou geweldig zijn!"
Er zijn zo veel niveaus waarop ik dit soort opmerkingen niet vind kunnen, hoe 'goedbedoeld' ook. En al helemaal op Facebook. Ik zal er hier geen tirade over gaan houden, maar deze opmerking heeft me echt een week dwarsgezeten. Gelukkig heeft mijn moeder wat beter door hoe de wereld werkt. Zij reageerde met: "Ik wacht het rustig af. Over dit stuk heb ik niks te vertellen!"
Gold star voor mijn mams!

Ok, over de meeste punten kan ik dus niet zeggen dat ik er zero f*cks om geef, want het zit me wel dwars. Als ik naar mijn lijstje kijk is er wel een rode draad in te zien: het is onze bruiloft (wat zeg ik, het is ons leven), en daar hebben alleen wij wat over te zeggen. Misschien had ik het mijn 'Ik probeer zero f*cks te geven om...' lijstje moeten noemen. Het is een proces...

P.S. ongerelateerde rustgevende zonsondergang op de foto, om mijn gemoed wat te kalmeren ;)