List: zero f*cks - the wedding edition

Ik las deze blog van Annemerel en - zoals dat wel vaker gaat in mijn hoofd - ik ging meteen mijn eigen lijstje maken. Momenteel gaat een behoorlijk groot deel van mijn week (en mijn gedachten..) naar het voorbereiden van onze bruiloft, en zo ook mijn lijstje.
Hieronder dus mijn Zero F*cks List - the wedding edition.

Ik geef zero f*cks om...

* alles wat begint met 'het is traditie om...'. I really don't care dat iedereen het zo doet (en gelukkig staat Imre er precies hetzelfde in), als het voor mij of Imre geen betekenis heeft, doen we het niet. Je zou je eens moeten verdiepen in de oorsprong van sommige tradities. Wist je bijvoorbeeld dat het aansnijden van de bruidstaart symbool staat voor het breken van het maagdenvlies? Dat je het even weet... #thanksbutnothanks

* alle lijstjes die dicteren hoe lang voor je bruiloft je wat gedaan moet hebben. Zo zou je eigenlijk al 8 maanden voor De Dag je trouwjurk uitgezocht moeten hebben. Ik ging 4 maanden van tevoren en ik had keuze genoeg. Maar, toegegeven, ik hoefde dan ook geen Vera Wang of Oscar de la Renta...
Natuurlijk is het slim om sommige dingen z.s.m. te regelen, zoals het boeken van je locatie als je een populaire trouw- of feestlocatie op het oog hebt. Maar ook 3 maanden van tevoren is er nog een hoop beschikbaar hoor.

* alle redenen waarom we jouw date (waarmee je pas net samen bent en die we nog nooit ontmoet hebben) ook als daggast moeten uitnodigen. Omdat het vervoerstechnisch makkelijker is? Omdat hij/zij zich anders buitengesloten voelt? Omdat het hoort (zie ook mijn eerste punt)? Omdat... Nope. We hebben lang (geloof me, echt heel lang) nagedacht en gepraat over wie op de gastenlijst komt, en deze is inmiddels finaal. Sorry. Wist je trouwens dat het volgens de trouwetiquette ontzettend not-done is om te vragen of je date ook mag komen? Een uitnodiging geldt voor een ieder die op de envelop genoemd staat, en anders heb je pech.

* het concept 'wie betaalt bepaalt'. We hebben zo veel horrorverhalen gehoord van bruidsparen die een deel van de bruiloft cadeau kregen van bijvoorbeeld hun ouders, waarbij die vervolgens met een enorme eisenlijst aan kwamen zetten en de dag uiteindelijk helemaal niet meer paste bij het bruidspaar. Natuurlijk willen we rekening houden met eventuele wensen, maar dat kun je toch ook gewoon vragen? Helemaal niet nodig om dat door middel van geld af te dwingen (gelukkig zijn onze ouders helemaal niet zo hoor, maar als het wel zo was geweest hadden ze de wind van voren gekregen. Geëmancipeerd als ik ben, bij vlagen).

* iedereen die het nodig vindt om te verkondigen: 'En nu de volgende stap: kinderen!'
Mijn moeder zette onlangs op Facebook iets in de trant van 'nog 2.5 maand tot Stephanie en Imre gaan trouwen'. Waarop een kennis reageerde met: "En dan het volgende traject OMA WORDEN, dat zou geweldig zijn!"
Er zijn zo veel niveaus waarop ik dit soort opmerkingen niet vind kunnen, hoe 'goedbedoeld' ook. En al helemaal op Facebook. Ik zal er hier geen tirade over gaan houden, maar deze opmerking heeft me echt een week dwarsgezeten. Gelukkig heeft mijn moeder wat beter door hoe de wereld werkt. Zij reageerde met: "Ik wacht het rustig af. Over dit stuk heb ik niks te vertellen!"
Gold star voor mijn mams!

Ok, over de meeste punten kan ik dus niet zeggen dat ik er zero f*cks om geef, want het zit me wel dwars. Als ik naar mijn lijstje kijk is er wel een rode draad in te zien: het is onze bruiloft (wat zeg ik, het is ons leven), en daar hebben alleen wij wat over te zeggen. Misschien had ik het mijn 'Ik probeer zero f*cks te geven om...' lijstje moeten noemen. Het is een proces...

P.S. ongerelateerde rustgevende zonsondergang op de foto, om mijn gemoed wat te kalmeren ;)

List: Summer bucket list


Momenteel bestaat mijn leven vooral uit werken, sporten, eten en het voorbereiden van de bruiloft. O, en slapen, als het even kan. Leuke dingen! Maar wel veel. Ik merk dat ik het lastig vind om soms even een stapje terug te doen, even iets te doen puur omdat het leuk is. Om mezelf een steuntje in de rug te geven heb ik hieronder mijn Summer Bucket List gemaakt, 10 dingen die ik leuk vind om te doen en die voor mij toch wel echt bij de zomer horen. Bonuspunten als ik ze allemaal samen met lieve mensen doe!

Mijn bucket list voor de zomer van 2016:

1- Een dagje naar het strand
2- Wandelen bij zonsondergang
3- Cocktails drinken bij een kampvuurtje
4- Een weekendje kamperen in Nederland
5- BBQ-en met lieve vrienden
6- Uiteten met mijn papa
7- Zelf limonade maken
8- Een dagje een (voor ons) nieuwe Nederlandse stad verkennen
9- Een dagje hiken
10- Picknicken aan het water

 Is het mijn missie om alles afgevinkt te hebben? Nee, niet per se. No pressure. Maar als dat wel het geval is, betekent het dat ik tijd gemaakt heb voor de leuke dingen in het leven. Win!

Life: compliments that matter

Complimentjes, het is zo makkelijk om ze te geven en toch doen we het veel te weinig.

Vandaag gaf mijn manager me een compliment voor mijn flexibiliteit, dat ik de taak die ik onlangs toebedeeld kreeg en waar ik niet helemaal blij mee was, toch positief benader en er het beste van probeer te maken. Twee uur later kreeg ik van een collega een compliment voor mijn 'professionele en inhoudelijke bijdrage' tijdens een onlangs afgerond project. Op schrift nog wel! (die gaat in mijn Project Life album!)

Beide complimenten verwachtte ik niet; het is toch niet meer dan normaal dat je probeert een nieuwe taak positief te benaderen, en iedereen zou dat project toch op deze manier hebben aangepakt? Het zette me aan het denken.
Hoe vaak geef ik een compliment? En dan niet alleen complimentjes van het type 'wat zie je er leuk uit, wat een leuk jurkje, mooie schoenen heb je aan', maar voornamelijk complimentjes die aangeven dat je waardeert wat de ander gedaan heeft. Complimenten die eigenlijk zeggen: dankjewel. Voor wie je bent, en wat je doet. Dit zijn de complimenten die je dag kunnen maken.

Ik zou Stephanie niet zijn als ik niet iets zou willen doen met dit inzicht... En dus ga ik de komende tijd proberen me hier wat bewuster van te zijn. KIES ik ervoor om het werk van mijn collega's op te merken en te benoemen. Want dat warme gevoel vanbinnen dat je krijgt als een ander jou laat weten dat je harde werk is opgemerkt, dat gevoel wil ik graag ook aan anderen cadeau doen. Een beetje positiviteit de wereld in helpen, het is zo'n kleine moeite en je bereikt er zo veel mee.

Steef gets fit: that darn injury


Die verrotte knieblessure, hoe gaat het daar nou eigenlijk mee? Goede vraag jongens, goede vraag.

Een korte (ahem) back story: Ik loop dus al sinds november met deze blessure. De week voor de Zevenheuvelenloop rende ik een rondje van 8km op een wat hoger tempo, en na die run zat er iets niet helemaal lekker in mijn knieholte - een beetje een zeurend pijntje. Het ging met rust niet over, dus ben ik nog snel even naar de fysio gegaan. Die meende dat het een overbelaste kuitspier was, geen probleem, ik mocht gewoon de 7HL rennen. Het zou alleen wat pijnlijk zijn.
Goed, ik liep die 15k, en dat ging heel aardig. Van de fysio mocht ik door blijven lopen, dus vrijwel heel december heb ik nog hardgelopen, al ging het steeds minder lekker. Geleidelijk verschoof de pijn van mijn knieholte naar de binnenkant van mijn knie, en ik kreeg steeds vaker tijdens het lopen het gevoel dat ik wat minder controle over mijn onderbeen had. NO bueno..
De fysio vond het ook niet goed klinken, en verwees me door naar een orthopeed, om een MRI scan te laten maken. De voorlopige diagnose: een geïrriteerde meniscus.
Om een lang verhaal kort te maken: op de scan was niets te zien, en aan de hand van mijn klachten meende de doc dat het inderdaad om mijn meniscus zou gaan maar dat het geen hele ernstige beschadiging zou zijn. Hij adviseerde me om nog even te wachten met hardlopen, maar wel met krachttraining mijn beenspieren sterker te maken. Na verloop van tijd zou ik dan het hardlopen ook weer op kunnen pakken. Hij meende dat het dan met 3 tot 6 maanden over zou kunnen zijn. Als dat niet het geval was, moest ik terugkomen.

Dus. Dit gesprek was eind januari, inmiddels zijn we bijna een halfjaar verder. Ik ben nu ruim 5 maanden zo'n 3 keer in de week in de gym te vinden, dus die krachttraining zit wel goed. Op aanraden van een goede vriend die fysio is, mocht ik weer met een 'minuutjesschema' beginnen met hardlopen, zodra ik voor langere tijd pijnvrij kon wandelen. Dat wandelen ging prima, dus zo'n 3 maanden geleden ben ik weer met Start to Run begonnen. Vanaf les één, ja. En het ging op zich heel goed!
De eerste paar lessen deed ik op de loopband in de gym, zodat ik direct kon stoppen als ik pijn kreeg. Op Mallorca ben ik weer buiten gaan rennen, en dat ging zo goed dat ik het nu afwissel. Inmiddels zit ik op les 15, dus ik ben ruim op de helft van het schema. Ik ben nog nooit zo trots geweest om weer 7 minuten achter elkaar te kunnen rennen.
Helaas was mijn meest recente trainingsschema in de gym er één met jumpsquats en jumping lunges - daar had mijn knie toch weer wat problemen mee. Stoppen met de spring versie van de oefeningen dus, en even niet meer hardlopen... Inmiddels zijn we twee weken van rust verder, en ga ik deze week weer proberen te rennen, al stap ik wel twee weekjes terug in het schema. Zucht.

Ik moet dus nog heel goed opletten dat ik mijn knie niet te explosief beweeg. Ook moet ik niet teveel laterale bewegingen maken, zoals je bijvoorbeeld doet als je in kleermakerszit gaat zitten. Ook side-planken gaat nog niet, dan komt er teveel zijwaartse druk te staan op mijn knie. I learned that the hard way... Maar ook deze bewegingen worden minder pijnlijk, en als het pijn doet is deze sneller weer over.
Dus, denk ik dat het eind juli over gaat zijn? Mwoah, we zullen zien. Misschien wil ik ook gewoon te snel te veel, en moet ik nog even wachten met hardlopen. Wat denken jullie?

List: ❤ It's the little things

Terwijl de regen met bakken naar beneden komt en ik na een megakorte nacht (ik kon gewoon niet slapen, wat ik ook deed!) enigszins brak achter mijn laptopje kruip, hieronder wat kleine, fijne dingen die het leven mooi maken.

❤ dat we, na de eerste 3 seizoenen teruggekeken te hebben, eindelijk weer bij nieuw-voor-ons afleveringen van Game of Thrones zijn aanbeland ❤ dat we wel nog 3 seizoenen Game of Thrones te gaan hebben voor we weer bij zijn ❤ mooie boeken (De Alchemist, in dit geval) ❤ zonsondergang. altijd ❤ nieuwe mensen leren kennen in de gym ❤ life skills opdoen, hoe moeilijk het leerproces ook is ❤ Imre die zijn best doet om mijn rare gedachtenkronkels te begrijpen ❤ salarisverhoging ❤ nieuwe uitdagingen ❤ een flexibele mindset hebben ❤ mijn trouwjurk! ❤ mijn autootje dat me overal naartoe brengt ❤ sporten. mijn therapie ❤ spierballen ontwikkelen ❤ lieve vriendinnen die leuke dingen organiseren ❤ nadenken over de zomervakantie ❤ en over onze huwelijksreis... tickets zijn geboekt! ❤ thee, altijd thee ❤ salades voor lunch ❤ leuke collega's die je aan het lachen maken tot je buikpijn hebt ❤ verse aardbeien in mijn kwark bij het ontbijt ❤ mijn iPhone. goede beslissing geweest! ❤ opdrachten met een hele nieuwe insteek op mijn werk ❤ als Imre een keer eerder thuis is dan ik en al gekookt heeft ❤ gezond zijn ❤ vrij zijn ❤ blogpost ideeën midden in de nacht als ik niet kan slapen ❤ onze trouwkaart ontwerpen ❤ liedjes uitzoeken voor de trouwceremonie ❤ dat alle aspecten van onze bruiloft steeds concreter vorm krijgen ❤ Imres 30e verjaardag vieren dit weekend ❤ mijn summer bucket list schrijven ❤ reacties op de #write_on brieven die ik verstuurd heb ik april ❤ creatieve inspiratie die begint te stromen ❤ als Imre mijn Project Life map van 2016 met een glimlach doorbladert ❤ en hij dan ook nog zegt dat hij het leuk vindt om terug te lezen ❤ meer zelfvertrouwen krijgen van al dat sporten ❤ over iets meer dan 3 maanden met Imre getrouwd zijn! ❤